Pom Pom - Zuid Afrika

We blijven verwonderd wanneer mensen, ook zwarte, ons op zo'n 10 000 kilometer van huis 's ochtends aanspreken met 'Goedemorgen'. Daarenboven bekt het Afrikaans vertederend zacht en grappig. Toen we ze voor het eerst gezellig hoorden kwebbelen op de radio, stelden we ons meteen schattige mensjes voor. Met pinnemutsen: het is een geboren kaboutertaaltje, dat 'Afrikoans'.

De taal zingt zacht Hollands, terwijl haar o's met Oostvlaams vet zijn omzwoerd. Ondanks het consequent elimineren van scheepsladingen medeklinkers, is het Afrikaans gemakkelijk te verstaan. Sommige woorden zijn werkelijk onweerstaanbaar.

Ziehier een kleine Afrikaanse woordensgat:

Zelfs hun plaatsnamen lijken zo weggelopen uit een sprookje: 'Weltevreden', 'Nooitgedacht', 'Langverwacht', 'Vergelegen', 'Schoongezicht', ...

Via het niet bijster interessante Chintsa-met-hoogklammige-en-mistige-vochtigheidsgraad-aan-zee, belanden we in het pietluttige Lady Grey. Ik zal Anneke spijtig genoeg nooit kunnen geven wat de vroegere gouverneur van dit godvergeten maar vertederende gat aan zijn eega offreerde: een volledig stadje met de naam van zijn madam.

We logeren bij John, een sympathieke alhoewel bijwijlen iets te rasbewuste gastheer. Ik schat hem zo'n tachtig jaar oud en hij is een goed geconserveerde meter vijftig groot. Zijn volle haarbos is nog afgunstwekkend present, terwijl zijn afwezige tandenpopulatie iets te prominent vervangen is door artificiele exemplaren. Hij woont in een vroeger kerkje met een majestueus krakende en honderdvijftig jaar oude plankenvloer. Het gebouw is tot barstens toe gevuld met verzamelingen asbakken, petroleumlampen, theekopjes en harmoniums, u weet wel, de kerkorgeltjes die worden beademd door intensief voetenwerk van de uitvoerende muzikant. De man spreekt graag en veel: 'I love to talk', bekent hij, maar dat kan hij dan ook als de beste en met een soortement Oxford-feel. Wij worden met een overvloedige tongue in cheek-humor naar onze slaapplaats begeleid.

John heeft zijn hotelletje gehuisvest in de oude kerkschool. Hij heeft er, op een perfect juiste manier, vijfentwintig bedden in weten te installeren, verspreid over drie slaapzaaltjes. Zelfs de geur van oude bibliotheken zit helemaal snor. Vermits we daar de enige gasten zijn, kan ik het niet laten om mij, just to get the feel of it, om half twee 's nachts in elk van die vijfentwintig bedden gedurende een ruime minuut neer te vleien. Waar doe je dat in een Hilton?